Van vleermuizen tot energiearmoede: Whitney brengt beleid en praktijk samen
1 september 2026 – Als consultant bij Publiek Maatwerk werkt Whitney van Oers aan regionale maatschappelijke vraagstukken. Bij de gemeente Halderberge leidt ze momenteel twee uiteenlopende duurzaamheidsprojecten: de bescherming van gebouwbewonende diersoorten en de aanpak van energiearmoede. “Plannen moeten niet alleen op papier staan, maar ook daadwerkelijk effect hebben.”
Publiek Maatwerk is de consultancypool van het Mobiliteitscentrum. Regiocollega’s worden vanuit deze pool op detacheringsbasis ingezet bij aangesloten organisaties. Daarmee krijgen organisaties toegang tot een duurzame regionale oplossing voor tijdelijke capaciteitsvraagstukken. Voor consultants zoals Whitney van Oers betekent het dat zij hun kennis en ervaring kunnen inzetten op plekken waar die op dat moment hard nodig zijn.
Bij de gemeente Halderberge vervult Whitney de rol van projectleider binnen de afdeling Duurzaamheid. Ze werkt er aan twee projecten die op het eerste gezicht ver uit elkaar liggen. Het ene draait om vleermuizen en zwaluwen, het andere om inwoners met een hoge energierekening. Toch hebben de opdrachten een duidelijke overeenkomst: ze vragen om samenwerking, een zorgvuldige afweging van belangen en oplossingen die in de praktijk werken.
Isoleren én diersoorten beschermen
Een van Whitneys opdrachten betreft het soortenmanagementplan, kortweg SMP. Gemeenten stellen zo’n plan op om beschermde gebouwbewonende diersoorten, zoals vleermuizen en zwaluwen, duurzaam te beschermen.
Die bescherming is juist nu belangrijk. Steeds meer woningen worden geïsoleerd. Dat is goed voor het klimaat en de energierekening, maar kan onbedoeld ten koste gaan van dieren die hun verblijfplaats hebben in spouwmuren, onder daken of in andere delen van gebouwen.
“Door te isoleren verdwijnen verblijfplaatsen van onder andere vleermuizen en zwaluwen”, legt Whitney uit. “Deze beschermde soorten krijgen het daardoor nog moeilijker. Met een soortenmanagementplan neemt de gemeente haar verantwoordelijkheid en zorgen we onder meer voor alternatieve verblijfplaatsen.”
De opdracht brengt Whitney op uiteenlopende plekken. Het ene moment gaat ze met een ecoloog het veld in om geschikte locaties voor verblijfvoorzieningen te beoordelen. Het volgende moment werkt ze met communicatieadviseurs aan een aanpak om inwoners te informeren en te betrekken. Ook stemt ze af met medewerkers van groenbeheer, vergunningverlening en handhaving.
“Flora en fauna hangen nauw met elkaar samen en kunnen elkaar versterken. Tegelijkertijd moeten we rekening houden met regelgeving, vergunningen en toezicht. Mijn rol is om al die disciplines en belangen bij elkaar te brengen.”
Het uiteindelijke doel is het verkrijgen van een gebiedsgerichte omgevingsvergunning. Daarmee kunnen isolatiewerkzaamheden doorgaan, terwijl beschermde diersoorten op een structurele en verantwoorde manier worden geholpen.
De eerste resultaten zijn inmiddels zichtbaar. Ecologische onderzoeken zijn uitgevoerd of nog in uitvoering en de locaties voor alternatieve verblijfplaatsen zijn vastgesteld. Binnenkort worden de eerste voorzieningen geplaatst. Daarna volgen de afronding van de onderzoeken, het definitieve soortenmanagementplan en de aanvraag van de vergunning.
Langdurige hulp bij energiearmoede
Whitneys tweede opdracht draait om energiearmoede. Daarvan is sprake wanneer een laag inkomen samengaat met hoge energielasten en een woning die energetisch van slechte kwaliteit is. Die combinatie kan grote gevolgen hebben.
“Het leefcomfort van mensen is vaak erg laag”, vertelt Whitney. “Energiearmoede kan zelfs invloed hebben op de lichamelijke en mentale gezondheid. Als gemeente kijken we daarom hoe we inwoners op een duurzame manier kunnen ondersteunen.”
Eerder ontvingen inwoners energieboxen met kleine energiebesparende maatregelen, zoals leidingisolatie, waterbesparende producten en tochtstrips. Whitney werkt nu aan een witgoedregeling waarmee inwoners oude, onzuinige apparaten kunnen vervangen.
Het voorstel voor deze regeling is inmiddels door het college goedgekeurd. De volgende stap is de uitvoering, zodat inwoners er daadwerkelijk gebruik van kunnen maken.
“We willen hulp bieden voor de lange termijn”, zegt Whitney. “Dus niet alleen een financiële bijdrage, maar oplossingen waarmee mensen hun energieverbruik en energierekening blijvend kunnen verlagen.”
Een belangrijke uitdaging is het bereiken van de inwoners die de ondersteuning het hardst nodig hebben. Daarnaast moet de regeling toegankelijk en effectief zijn. Daarom werkt Whitney samen met externe uitvoeringspartners en wordt in de ontwikkeling steeds gekeken naar de praktische gevolgen voor inwoners.
Structuur aanbrengen en mensen verbinden
Hoewel de inhoud van de twee projecten sterk verschilt, begint Whitney beide opdrachten op dezelfde manier. Eerst brengt ze de opgave, de betrokken partijen en de gewenste resultaten in kaart. Vervolgens vertaalt ze die analyse naar een projectaanpak waarin zowel inhoudelijke als organisatorische stappen zijn opgenomen.
Bij het soortenmanagementplan ligt de nadruk onder meer op ecologisch onderzoek, interne afstemming en bestuurlijke besluitvorming. Bij energiearmoede gaat het vooral om het ontwikkelen en testen van concrete maatregelen en om de samenwerking met uitvoerende partners.
Whitney bewaakt de planning, brengt partijen bij elkaar en stelt bestuurlijke stukken op. Collega’s en de opdrachtgever waarderen volgens haar vooral dat ze structuur weet aan te brengen in complexe vraagstukken en oog houdt voor zowel de inhoud als de uitvoering.
“Je kunt inhoudelijk een heel goed plan hebben, maar zonder draagvlak, communicatie en samenwerking kom je niet verder. Iedereen levert vanuit zijn eigen expertise een bijdrage. Ik zorg ervoor dat die verschillende inzichten samenkomen en dat we gezamenlijk naar hetzelfde doel blijven werken.”
Juist het verbinden van beleid en praktijk vindt ze belangrijk. “Uiteindelijk moeten plannen niet alleen op papier staan. Ze moeten zichtbaar effect hebben voor inwoners en voor de leefomgeving.”
Een onverwachte nieuwe richting
De opdrachten hebben Whitney niet alleen meer ervaring met projectmanagement opgeleverd. Ze heeft zich ook verdiept in de sociale gevolgen van energiearmoede en geleerd om nog bewuster met uiteenlopende belangen om te gaan.
Wat haar het meest heeft verrast, is hoeveel disciplines binnen duurzaamheidsprojecten samenkomen. Tegelijkertijd heeft vooral het soortenmanagementplan haar iets over haar eigen ambities geleerd.
“Door deze opdracht heb ik ontdekt dat mijn passie bij de natuur ligt”, vertelt ze. “Tegelijkertijd zie ik dat er een tekort aan ecologen is, terwijl hun kennis steeds belangrijker wordt.”
Die ontdekking krijgt een concreet vervolg: Whitney gaat een opleiding tot ecoloog volgen. Daarmee wil ze zich verder ontwikkelen en in de toekomst ook inhoudelijk bijdragen aan ecologische vraagstukken in de regio.
Dat maakt haar huidige opdracht niet alleen waardevol voor de gemeente Halderberge, maar ook voor haar eigen professionele ontwikkeling. “Ik ben er trots op dat beide projecten direct bijdragen aan maatschappelijke vraagstukken. Of het nu gaat om het beschermen van kwetsbare diersoorten of het ondersteunen van inwoners: het werk heeft zichtbare impact.”
Meer weten over Whitney en haar collega’s? Neem een kijkje op onze website of neem contact op met publiekmaatwerk@west-brabant.eu.
