Onze PuMa’s bestieren al een behoorlijke tijd onze regio. Vol energie, nieuwe inzichten, ervaring uit voorgaande opdrachten en een bak enthousiasme gaan onze PuMa’s aan de slag. Dat dit enthousiasme na een paar jaar nog net zo aanwezig is bewijzen Ron de Leeuw en Martin van der Bijl. Beiden hebben inmiddels de mijlpaal 5 jaar PuMa aangetikt. Samen blikken ze terug op de afgelopen jaren.

Dag heren, fijn dat ik jullie wat vragen mag stellen vandaag. Ik wil graag even terug naar het begin: hoe zijn jullie ooit bij PuMa terecht gekomen?
Martin: Ik werkte voorheen bij de provincie Noord-Brabant. Ik ben hier blijven hangen na het afronden van mijn traineeship. Het werken bij de overheid heeft me altijd al getrokken vanwege de maatschappelijke impact. Na een paar jaar bij de Provincie was ik toe aan een volgende stap. Ik ging opzoek naar een uitdaging dichter bij huis. Op de website werkeninwestbrabant.nl kwam ik de PuMa vacature tegen. Na een kennismaking met Kim Taks, toen nog projectleider van de PuMa’s, was ik erg enthousiast over het concept. Een gesprek met Monique van Etten en Cor Smits volgde en enige tijd later werd ik onderdeel van de club.

Ron: Na het afronden van mijn studie bestuurskunde lagen de banen niet bepaald voor het oprapen. De wens om voor de overheid te werken was er al een tijd. Ik wil dat mijn werk nut heeft. Vanwege het tekort aan banen ben ik aan de slag gegaan binnen een leidinggevende functie bij een supermarktketen. Daarnaast heb ik een aantal nevenactiviteiten ondernomen om extra kennis op te doen zodat ik kon doorstromen naar een functie bij de overheid. Toen ik werd geattendeerd op de PuMa vacature vanuit mijn omgeving heb ik direct gesolliciteerd.

Duidelijk! Jullie geven beiden aan graag iets te betekenen op maatschappelijk vlak. Dat vlak is enorm breed. Waar ligt jullie interesse?
Martin: Bij mij ligt die vooral bij economische zaken, ruimtelijke verordening en bestuursadvisering. Ik pak graag rollen op die liggen tussen het politiek bestuur en de ambtelijke organisatie. Dankzij mijn politieke achtergrond en ervaring weet ik me goed te bewegen tussen die twee. Ik heb altijd al gewerkt binnen deze gebieden, ook bij de provincie. Ik wil namelijk zichtbare dingen doen zoals het vooruit helpen van ondernemers.

Ron: Mijn interesse ligt niet op een specifiek beleidsterrein. Ik houd me graag bezig met het strategische aspect en complexe vraagstukken. Afwisseling vind ik enorm belangrijk. Ik doe graag meerdere opdrachten tegelijk en kies hier heel bewust voor. Ik wil zoveel mogelijk in de keuken kijken van alle verschillende organisaties, en zoveel mogelijk rollen en beleidsterreinen leren kennen. Je leert zo veel organisaties en mensen kennen. Mijn netwerk is dankzij PuMa heel groot geworden. Dat is altijd handig, zowel bij het werven van opdrachten als bij de uitvoering ervan. Wel is het zo dat je na een paar jaar als PuMa selectiever kunt zijn in de opdrachten die je oppakt. Je leert welke soort opdrachten bij je passen en welke niet. Het uitgangspunt bij PuMa is dat de combinatie van de PuMa en de organisatie een win-win oplevert.

Martin: Wat Ron zegt klopt. In het begin weet je niet zo goed wat je kan verwachten bij de opdrachten. Na een tijd weer je wat er kan, wat je leuk vindt. Je kunt het je dan veroorloven om wat selectiever te zijn.

Jullie hebben beiden al een hoop gezien van de regionale organisaties. Wat was de leukste opdracht in de afgelopen jaren?
Martin: Ik begon mijn PuMa tijd met een opdracht die draaide om het vormen van regionale afspraken rondom het uitbreiden van bedrijventerreinen. Binnen die opdracht had ik te maken met een economisch aspect, maar ook met 18 gemeenten en 18 wethouders die het samen eens moesten gaan worden. Om met zo’n diverse groep mensen te komen tot overeenstemming is een stevige klus. Het was zeker niet makkelijk maar absoluut een van de leukste opdrachten die ik heb mogen doen.
Een andere opdracht waar ik heel trots op ben had te maken met een sectorplan arbeidsmarkt. Vanuit het rijk waren er gelden beschikbaar gekomen die moesten worden geïnvesteerd in het helpen van werklozen binnen bepaalde sectoren. Ik heb toen samengewerkt met o.a. Regio West-Brabant, Gemeente Breda, het UWV en andere werkgeversorganisaties. Het project was succesvol en heeft dus echt iets betekend voor al die mensen die dankzij dit project weer aan het werk konden.

Ron: De opdracht die ik als leukst heb ervaren is de verkenning van de Baronie samenwerking. Ik mocht dit samen doen met Yves de Boer. Vanuit de Baronie gemeenten ligt er de ambitie om meer samen te werken. Met veel thema’s hebben alle gemeenten te maken. Om te voorkomen dat iedere gemeente zelf het wiel moet uitvinden is samenwerking gewenst. De opdracht was strategisch ingestoken. We mochten mogelijkheden verkennen van hoe een dergelijke samenwerking eruit kan zien. Ik vind regionale samenwerkingen erg interessant. De opdracht heeft geresulteerd in een advies over de invulling van de samenwerking tussen alle partijen.
Ik heb in de afgelopen jaren als PuMa ook een opdracht mogen uitvoeren bij het Mobiliteitscentrum. De vraag ging over het positioneren van de organisatie in de toekomst. Het is heel leuk om mee te mogen denken over de toekomst van je eigen organisatie. Je merkt dan dat je in de jaren ervoor veel hebt geleerd en dus op strategisch vlak iets kunt toevoegen.

Wat gaaf allemaal! Zijn jullie in al die tijd ook misvattingen tegengekomen over PuMa?
Martin en Ron: Dat we stagiairs of trainees zijn!

Martin: Absoluut. Tuurlijk, vanuit PuMa hanteren we een relatief laag tarief vergeleken met externe inhuur. Dat heeft alleen niets te maken met onze capaciteiten. Het tarief is juist laag omdat we regionaal gebruik maken van deze interne concultancy pool. Alle PuMa’s hebben ervaring bij de overheid. Velen van ons hebben traineeships afgerond en/of al eerder functies bij de overheid vervuld. We nemen dus een hoop kennis en ervaring mee en zijn zeker geen stagiairs.

Hopelijk kunnen we die misvatting na vandaag de wereld uit helpen. Het kan natuurlijk gebeuren dat een opdracht niet helemaal loopt zoals je wilt. Wat dan?
Martin: Dat gebeurd gelukkig zelden maar het kan zeker voorkomen. Ik heb weleens gehad dat ik mijn opdracht niet kon afronden zoals ik dat graag had gewild. Het heeft te maken gehad met verschillende factoren binnen de betreffende organisatie. Het is jammer dat het zo loopt maar uiteindelijk ben je er voor die organisatie. Wanneer zij het anders willen invullen, om wat voor reden dan ook, is klant koning.

Ron: Voor mij is de uitdaging altijd om al die verschillende opdrachten zo in te vullen dat alle organisaties tevreden zijn. Het vraagt om flexibiliteit, maar dat hoort erbij. De kunst is om draagvlak te creëren bij alle opdrachtgevers. Soms willen mensen niet mee denken. Dan zal je ze moeten laten zien waar voor hen de voordelen liggen om ze toch mee te krijgen binnen je project.

Dat lijkt me lastig en uitdagend tegelijk. Ik vraag me nu af; je hebt zo’n afwisselende baan binnen PuMa.. wat hoop je voor de toekomst? Is het consultancy werk jullie toekomst, of ligt er wellicht nog wat anders in het verschiet?
Ron: Ooit zal ik vast iets anders gaan doen. Ik heb de afgelopen jaren zoveel leuke dingen gedaan dat ik me kan voorstellen dat ik misschien ooit een baan tegenkom waarin ik al die ervaring kan gebruiken.. wie weet! Voorlopig haal ik nog veel plezier uit mijn opdrachten, zolang dat blijft ga ik nergens heen maar ik denk wel dat een vaste functie evengoed bij me zou kunnen passen.

Martin: Ik ben eerlijk gezegd nu al verder aan het kijken. Dankzij PuMa heb ik enorm veel mogen zien en doen van de overheid. Ik merk wel dat ik meer waarde hecht aan vastigheid na al die jaren. Ik zou in de toekomst ook graag eens langer betrokken zijn bij een organisatie om daar mee te bouwen aan de toekomst. Ik merk dat ik toe ben aan een volgende stap.. ik weet alleen nog niet precies welke dat gaat zijn. Tot die tijd zet ik me met veel plezier in voor alle opdrachten, en wie weet waar we over 5 jaar zijn!

Dank jullie wel voor jullie verhalen. Vijf jaar is natuurlijk al een redelijke tijd aangezien PuMa nog niet zo lang bestaat. Ik wens jullie veel succes, toffe opdrachten en een mooie toekomst toe. We zien elkaar hoe dan ook in de regio!

Solliciteren is voor de meeste mensen een behoorlijke opgave. Alles begint bij een toffe vacature, vanaf dan kun je aan de slag. Een strak cv in elkaar draaien, een motivatiebrief schrijven en afwachten tot je bericht krijgt. Hoewel solliciteren een zenuwslopend proces kan zijn geldt ook hiervoor: oefening baart kunst!

Brieven bestaan altijd uit een vaste indeling. Je begint met een aanhef, gevolgd door een inleiding. Vervolgens duik je de inhoud in waarna je de brief kunt afronden. Dit alles lijkt een schot voor open doel, maar te vaak lopen de inleiding, inhoud en afronding door elkaar heen. Hieronder benoemen we per onderdeel een aantal tips om je op weg te helpen naar een goede motivatiebrief.

De inleiding
In de inleiding benoem je waarom je schrijft. In dit stuk tekst kun je jezelf kort voorstellen en aangeven waarom je schrijft (bijvoorbeeld naar aanleiding van welke vacature je schrijft). Het is handig in dit stuk tekst alvast te noemen dat je denkt een aanwinst voor de organisatie te zijn. Je kunt aangeven dat je hier later in de brief op terugkomt. De aanleiding mag kort en bondig zijn. Een mooie richtlijn is een lengt van maximaal vijf regels.

De inhoud
Logischerwijs kun je de inhoud opsplitsen in drie delen: introductie van jezelf (wie ben je? Wat is je achtergrond? Waar wordt je enthousiast van?), een stukje uitleg over relevante werkervaring die jou geschikt maakt voor de functie (vergeet hier niet te verwijzen naar je cv én te benoemen waarom je een nieuwe uitdaging zoekt) en een stuk waarin je uitlegt wat je zou toevoegen aan de organisatie.

Veel mensen geven in hun motivatiebrief aan wat ze zoeken in een baan maar vergeten te benoemen wat ze de organisatie kunnen opleveren. Dat is een absolute no-go. Wat wel aan te raden is om hier persoonlijke noten in te leggen. Je mag best laten zien wie jij bent. Dit kun je doen in je introductie, maar zeker ook in het deel over je werkervaring. Geef aan wat je motiveert, wat je wel en niet prettig vindt werken en wat jou enthousiasmeert.

Wanneer je nog geen relevante werkervaring hebt opgedaan voor de functie waarop je solliciteert hoeft dat geen probleem te zijn. Je kunt dan benoemen waarom je de overstap naar deze functie wil maken. Benoem zeker ook vaardigheden die je in het verleden hebt opgedaan die je binnen de nieuwe functie kunt inzetten.

Ten slotte komen we bij het stuk gericht op wat je gaat toevoegen in de organisatie. De meeste mensen vinden het moeilijk zichzelf te “verkopen”. Bescheidenheid is een mooie eigenschap, maar niet tijdens het solliciteren. Wanneer je het moeilijk vind te bedenken wat je toevoegt in een organisatie kun je in je omgeving rondvragen naar je sterke eigenschappen. Je kunt ook kijken naar de werkzaamheden die je heel leuk vindt: wat zeggen die over jou als persoon of teamlid? Stel je wordt heel blij van plannen en organiseren. Dan ben je wellicht een waardevolle toevoeging omdat je bewaakt dat alles op tijd én volgens afspraak af is. Probeer je goede eigenschappen te vertalen naar de vacature tekst. Een goede planner is heel waardevol, maar wanneer een organisatie vraagt naar een creatieve duizendpoot is het wellicht niet zo belangrijk dat je goed kan plannen en organiseren. Houd dus altijd de vacature tekst paraat!

Afronding
Nadat je inhoud staat kun je aan de gang met de afronding. Je kunt hier benoemen dat je enorm enthousiast bent en dat je hoopt dat dit wederzijds is. Laat de organisatie zeker ook weten dat ze bij vragen contact met je kunnen opnemen. Je kunt je contactgegevens onderaan de brief zetten. Wellicht staan je contactgegevens ook in je cv. Toch is het belangrijk je contactgegevens ook in je brief te noemen. Soms worden eerst de cv’s gelezen en daarna de motivatiebrieven of andersom. Het is slim het de organisatie zo makkelijk mogelijk te maken om met je in contact te komen. Niet vergeten dus!

Je brief staat nu, gefeliciteerd! Hier nog wat algemene tips op een rij om je brief te finetunen:

• Houd het kort
  We zijn geneigd hele lange zinnen te gebruiken. Dat maakt een brief lastig te lezen, zeker wanneer je veel brieven moet lezen in een sollicitatieprocedure. De ambitie om lange zinnen te ontcijferen verdwijnt dan, dus goede leesbaarheid is enorm belangrijk.
• Begin niet elke zin met ‘ik’ of ‘mijn’
  Je schrijft de brief aan een organisatie. Uiteraard is het belangrijk wie je bent en wat je zoal hebt gedaan, maar het is niet handig iedere zin te starten met bovenstaande woorden. Het is eentonig en kan egoïstisch overkomen.
• Durf hulp te vragen
  Vaak weet je zelf best waar je goed in bent, waarom je in een bepaalde functie zou passen of wat je toevoegt aan een organisatie. Het juist verwoorden van dit alles kan lastig zijn. Durf daarom in je omgeving hulp te vragen. Het kan enorm helpen in gesprek te gaan. Een ander ziet soms net andere dingen dan jijzelf.
• Controle
  Voer altijd een laatste controle uit op spelling. Je kunt dit zelf doen, of beter nog: laten doen door iemand anders. Zo haal je de laatste fouten of onduidelijke zinnen uit je brief.

Hopelijk hebben we je nu een aantal handvaten gegeven waarmee je aan de slag kunt. Werk je bij één van de aangesloten organisaties van Mobiliteitscentrum Regio West-Brabant? Dan helpen we je gratis bij het opstellen van een motivatiebief of cv. Je kunt hiervoor terecht bij Marieke Smulders of Karen van de Wiel.

Veel succes met solliciteren!